Zaterdag 17 juli kwamen drie "stadion"-liefhebbers, t.w. Marc Ouwendijk, Arie Schoordijk en Ruud de Jong uit 's-Gravenzande en De Lier naar Wageningen gereden.
Ditmaal was stadion de Wageningse Berg hun einddoel voor een rondleiding. Hun interesse werd voornamelijk gewekt door het feit dat ons stadion nog steeds gezien wordt als een "echt voetbalstadion".
De rondleiding werd gedaan door oud-FC Wageningen-spits Rob McDonald en Fc Wageningen-supporter Willem H. Straatman namens de Vereniging Vrienden Stadion de Wageningse Berg.
Dat onze 3 gasten het als een leuke happening hebben ervaren bleek wel uit het feit dat Marc Ouwendijk ons de volgende dag al een eigen verhaal met hun ervaringen had gestuurd. Hiermee leverde hij zodoende de tekst voor het stukje op deze website. Ook het feit dat ze deze zaterdag direct alle drie lid zijn geworden van onze vereniging spreekt voor zich. Waarvoor onze dank.
Tevens werden de foto's ditmaal gemaakt en beschikbaar gesteld door Rosaline Ratering. Ook hiervoor onze dank.
Hieronder volgt het verslag ingezonden door Marc Ouwendijk.
De Wageningse Berg: De onneembare vesting
De Wageningse Berg. " De onneembare vesting " zoals de ondertitel van het in 1992 verschenen boek zegt. En dat is wat het voor vele clubs was, grootheden als Ajax en PSV sneuvelden er in heroische duels. Een onneembare vesting, helaas echter niet voor de knvb en de lokale gemeenteraad. In 1992 werd de FC bij een toch zeker niet al te hoge schuld van 450.000 gulden failliet verklaard.
Het profvoetbal was in Wageningen ten einde. Vele mooie herinneringen van spelers, fans, bestuurders en liefhebbers gaan echter nooit weg. Er is gelukkig nog steeds iets dat al deze herinneringen in leven houdt, een prachtig anker in een verder lege zee. Het anker houd alles echter op zijn plaats en levend. Dit anker, deze katalysator voor voetbalromantiek gingen wij vandaag bezoeken: Stadion de Wageningse Berg.
We hadden na enig email verkeer een afspraak gemaakt met Willem Straatman, Wageningen-fan, voetballiefhebber en als lid van de stuurgroep van vereniging Vrienden Stadion de Wageningse Berg in het bezit van de stadionsleutels. Willem had op zijn beurt Rob McDonald (Ex Groningen,Ex Psv, Ex Newcastle united maar in dit geval bovenal ex Wageningen) bereid gevonden om samen met zijn vrouw ook te komen.
Kort voor 11.00 uur 's ochtends arriveerden Ruud, Arie en ik voor de rondleiding. Vanaf de aangrenzende weg zagen we het stadion al liggen, ondanks dat de tand des tijds zijn werk had gedaan was het nog steeds en schitterend gezicht. Een prachtige groene omgeving op de Wageningse Berg, met in het middelpunt een klassiek stadion. Uit de tijd dat het voetbal nog echt puur was, geen op een industrieterrein gedropt gedrocht, geen veredelde marketingmachine, geen ufo-achtig metalen gevaarte. Nee, een stadion, een ECHT stadion, met een hart. Al deze indrukken opdoend parkeerden wij onze auto voor het stadion waar Rob en zijn vrouw ons al op stonden te wachten, nadat Willem enige minuten later gearriveerd was opende hij het hek en konden we naar binnen.
Binnen keken we bewonderend naar dit nog steeds prachtige stuk nederlandse voetbalhistorie. Willem ging ons voor naar de voormalige businessruimte en serveerde koffie met koek. Als echte liefhebbers begonnen we te praten over het magische spel dat ons allen zo boeit. Het spel in het algemeen, de commentaren in de praatprogramma's, de carriere van Rob McDonald maar bovenal Fc Wageningen kwamen aan bod. Rob glunderde nog na over de kopbal waar hij bijna 30 jaar geleden ajax doelman piet schrijvers verschalkte en er werd stil gestaan bij diverse momenten uit de geschiedenis van het stadion en de club.
Op zijn laptop toonde Willem vervolgens een schitterende audiovisuele presentatie van het stadion en de club. Terwijl we de prachtige foto's aan ons voorbij zagen trekken werd onze aandacht ook getrokken door de vaak ontroerende geluidsfragementen die de foto's begeleidden. De ontroerendste was zonder twijfel het regelmatig terugkerende snikkend uitgesproken " dit kun je toch niet afbreken , dit kun je toch niet afbreken ".
Na nog een aantal foto's te hebben bekeken betraden we de catacomben van het stadion. Na via de massageruimte de kleedkamer betreed te hebben zagen we glasscherven liggen, een blik verder en we zagen de bijbehorende steen. Een groepje vandalen had het onlangs blijkbaar nodig gevonden een steen door de ruit te gooien...
Willem had helaas al meer van dit soort schanddaden meegemaakt, zo is het spelershome volledig vernield en zijn een groot aantal van de in de massageruimte liggende documenten gestolen...Zeer jammer dat mensen zo met dit prachtige monument en het harde en enthousiaste werk van eerlijke hardwerkende vrijwilligers omgaan.
We verlieten de catacomben en betraden het veld weer, waar we verder gingen waar we gebleven waren. Foto's maken, zoveel mogelijk alle indrukken van het stadion in ons opnemen en geboeid luisteren naar de geschiedenis van de Fc Wageningen. Na ruim 2,5 uur was er een einde gekomen aan onze rondleiding maar zeker niet aan ons enthousiasme. Al vroeg in de rondleiding hadden we besloten lid te worden van de vereniging Vrienden Stadion de Wageningse Berg wat we ter plaatse ook gelijk deden. We zullen dan ook zeker terugkomen op de jaarlijkse Fc Wageningen dag en de mogelijke andere evenementen in het stadion.
Hieronder enkele fotootjes
Foto's aangeleverd door Rosaline Ratering
(Door op het fotootje te klikken wordt de foto uitvergroot)
 |
 |
 | |||
|
|
|||||
 |
 |
 | |||
|
|
|||||
 |
 |
 | |||
|
|
|||||
 |
 |
 | |||
|
|
|||||
 |
 |
 | |||
|
|
|||||
 |
 |
 |